Doom Bèta Hands-on

Tags: Doom, Bethesda, Bethesda Game Studios

Return of an Icon

De eerste aflevering van deze populaire gamereeks zag voor het eerst het levenslicht in 1993, de game werd zo iconisch dat in, die tijd het volledige genre voor lange tijd genoemd werd naar Doom. Elke shooter die toen uitkwam werd een “Doom-like” genoemd. Nu 23 jaar later is het tijd voor een waardig vervolg, dit is de 4de telg in de reeks als je de spin-off’s en uitbreidingen niet meerekent. Bethesda heeft ervoor gekozen om deze aflevering gewoon terug “Doom” te noemen. Hoewel het geen remake is van de eerste, moet deze game de reboot worden van de reeks. Uiteraard wordt Doom terug ontwikkeld door id Software en uitgegeven door Bethesda Softworks.

A touch of Max

Voor we onze ervaringen gaan neerpennen is er iets waar we zeker rekening moeten mee houden, het multiplayer luik van Doom wordt verzorgt door niemand minder dan Max Hoberman en zijn Certain Affinity. Wellicht doet deze naam niet meteen een belletje rinkelen, maar Max is een ware legende en al helemaal voor Xbox gamers. Want Max is zowat eigenhandig verantwoordelijk voor het ontwikkelen van de netcode rond Xbox Live en heeft ook het hele matchmaking systeem ontworpen voor Halo 2 en Halo 3. Nadat Max samen met enkel ex-Bungie medewerkers Certain Affinity oprichtte in 2006, ging hij met zijn studio toeleggen op het multiplayer deel van verschillende games. Soms de volledig mik-mak, andere keren enkel DLC. Games waar Certain Afinity onder meer aan heeft gewerkt zijn Call of Duty: World at War, Black Ops en Ghosts, Left 4 Dead, Halo Reach en Halo 4. Max wordt gezien als een pionier in de games industrie en samen met z’n Certain Affinity is hij een absolute meerwaarde voor de multiplayer van Doom.

Speed, BFG’s and Satan

Doom keert terug naar het basis recept waarmee deze game ooit succesvol is geworden, je merkt duidelijk dat er een analyse gemaakt geweest is van wat nu juist de factoren zijn die Doom juist anders maken dan die andere shooters. En dan gaat het vooral om beweging, snelheid, sterke en grote wapens en dat allemaal in de mixer gedraaid met modder, roest en bloed. Als extraatje wordt het gerecht afgewerkt met een satanisch sausje en wat demonen. Die elementen, dat zijn de bouwstenen van de volledige multiplayer ervaring.

Bewegen is cruciaal, sommige wapens rekenen zelfs op jouw beweging om net sterker te worden. Vervolgens heb je de snelheid, iets waar games als Doom en Quake altijd voor geprezen werden en ook heel competitief gespeeld werden, dat is nu niet anders, je vliegt door de mappen en ze zijn ook op die snelle beweging voorzien. Je kan het leveldesign wat vergelijken met Halo 5, je merkt echt dat de mappen voorzien zijn op de snelle vorm van beweging er zijn verschillende mogelijkheden om aan de andere kant ervan te geraken. Portalen, maar ook gewoon shortcuts die je misschien niet meteen zal opmerken.

Ze zijn terug hoor, de BFG’s, een term die uitgevonden werd door Doom en staat voor Big F****** Guns, de wapens in de bèta waren beperkt, maar we hadden van alle soorten wapens wel iets beschikbaar, van shotguns, tot machinegeweren, en lazerkanonnen tot bazooka’s. Sommige wapens hebben trouwens een dubbele functie, zo zijn er wapens die een soort vuurbal kunnen afgooien, of zullen de projectielen op een andere manier worden afgevuurd. Naast de kanonnen zijn er ook verschillende granaten en teleporteerapparaten waarmee je jouw assortiment kan uitbreiden. Een vrij compleet arsenaal dus. Mocht dat niet genoeg zijn liggen er ook power-ups en wapens op de mappen die je compleet overpowerd kunnen maken.

Naast de wapens kan je ook hacks inschakelen, deze kan je instellen aan het begin van een game, of tijdens respawns om een tactisch voordeel te krijgen, zoals extra XP, of een soort X-ray zicht waarmee je jouw tegenstanders door muren kan zien. Ook nieuw is de mogelijkheid tot het customizen van jouw wapens en personage, het gaat dan voornamelijk om de kleuren die je kan toevoegen, maar je kan alles ook een versleten look geven, of een hele vuile stoffige look. Voor jouw speelbaar personage gelden dezelfde regels, maar daar kan je ook verschillende zaken aan jouw armor gaan aanpassen, zoals de helm, armen, benen, torso en lichtjes in het armor.

Eens in de arena zal je merken dat er een grauwe sfeer hangt, bloed aan de muren en lava onder jouw voeten zijn veel voorkomende elementen en wat een de match volledig kan omgooien zijn de demon orbs die willekeurig over de map verdeeld worden. Als je’r zo eentje oppakt kan je veranderen in een demon, tijdens de beta was er enkel een Revenant beschikbaar (een reuze skelet gewapend met een jetpack en twee raketlanceerders), maar van wat we gezien hebben mogen we nog andere demonen verwachten in de loop van de echter multiplayer.

Is this what we want…?

Tijdens de beta waren er twee game-modi beschikbaar, de klassieke Deathmatch en Warpath. In Deathmatch nemen twee teams het tegen elkaar op, het team met de meeste kills wint. En Warpath is een soort bewegende King of the Hill game type waarin een zone doorheen de map beweegt die je dient te bezetten als je punten wilt sprokkelen. Naast deze twee modi zijn er ook nog andere varianten gepland voor de release van de game, maar deze waren helaas nog niet aanwezig in de bèta.
Na wat terug te denken over hoe het vroeger was in Doom, Quake en Unreal Tournament in de hoogdagen van de PC Arena shooters moeten we vaststellen dat dit toch een andere Doom is dan de arena shooters van weleer. Toen werd je de map opgesmeten met gelijke wapens, iedereen had een pistool en moest zelf opzoek gaan naar de power weapons, zo puur op basis van skill en ervaring de match in jouw voordeel te laten uitdraaien. Wat wel gebleven is zijn de power-ups verdeeld over de levels, levens genereer je niet zomaar bij, je moet med-packs oprapen als je gewond bent, ook een schild en ammo kan je terug vinden verdeeld over de verschillende maps. Vooral de competitieve balans is hier een groot onderwerp van discussie, ik heb al met mensen gesproken die furieus zijn over het feit dat iedereen gewoon aan de match begint waarmee hij wilt, ook de demonen worden op willekeurige plaatste en tijdstippen gedropt, zonder dat je jezelf eigenlijk moet gaan bewijzen. Vooral de iets oudere hard core arena shooter fans zitten hiermee verveeld. Maar misschien is deze verandering wel nodig om arena shooters nieuw leven in te blazen, het toegankelijker maken, maar met wel nog steeds een stabiele multiplayer basis.
Nog een dikke maand en we kunnen allemaal aan de slag met de nieuwste game van Bethesda, onze eerste indruk was zeker positief, maar laten we hopen dat ze rekening houden met de old-school fans en een soort arena mode inbouwen waar iedereen met gelijke wapens start en zichzelf door teamplay, skill en ervaring kan onderscheiden op het slagveld.