Inside

Tags: Inside, Playdead, ID@Xbox

The successor

Inside is de tweede game van Playdead ApS, een onafhankelijke games ontwikkelaar uit het Deense Kopenhagen. En hoewel we hier spreken over een relatief kleine ontwikkelaar, produceerden ze een indrukwekkende game genaamd Limbo. Origineel gelanceerd als een Xbox live Arcade Game in 2010 voor Xbox 360 en zag uiteindelijk het levenslicht op PC en alle game consoles behalve die van Nintendo. Limbo werd doorheen de games industrie geprezen voor zijn originaliteit, puzzle mechanics en visuele storytelling, dit zonder ook maar één woord in beeld te brengen of uit te spreken. Limbo is een puzzle platformer in een monochrome omgeving, je ontwaakt in een vreemde omgeving en wordt gedwongen jouw weg te zoeken doorheen een mysterieus bos. Mensen die Limbo nog niet gespeeld hebben, eerst en vooral – Shame on you! Moeten deze game absoluut een kans geven.

Success through trial and error

Inside is dus de tweede game van Playdead en leent een pak elementen van Limbo. Net als zijn voorganger wordt er geen woord in beeld gebracht of gesproken en wordt het verhaal verteld aan de hand van bewegende beelden. Je kruipt deze keer in de huid van een ongenoemd jongentje met een rode T-shirt. Inside gebruikt een iets ruimer kleurenpallet dan zijn voorganger, maar blijft toch vrij duister met een uitzondering op bepaalde elementen die ook meteen opvallen en een nut hebben in de vooruitgang van de game. Deze game is een 2D side-scrolling platformer met puzzelelementen, maar persoonlijk vond ik de puzzels een pak minder moeilijk dan die van Limbo, waar op een gegeven moment de puzzels vrij lastig werden, rekenden op een goed gevoel voor timing en heel afhankelijk waren van de omgeving en de elementen ervan. Deze keer zijn de puzzels dus makkelijker, maar je kan zeker en vast al eens vast komen te zitten, ook zal je doodgaan, verschillende keren zelfs. Dit is een onderdeel van de game en doet dienst als een soort leercurve voor de mechanics van de game, ik noem zoiets trial and error gameplay. Het doodgaan heeft trouwens echt wel een meerwaarde, niet alleen leer je erdoor de game beter kennen, de animaties zijn soms (hoe gruwelijk ook) best wel knap om te zien.

Pandora’s Box

Inside is een bijzonder staaltje vakmanschap van deze kleine Deense studio, er wordt vooral rekening gehouden door de ontwikkelaar met de inbreng van de speler, het verhaal neemt vorm in jouw gedachtenkamer en zal voor iedereen anders zijn. Dat maakt deze game ook zo uniek, het feit dat hij werkelijk voor iedereen een andere betekenis kan en zal krijgen. Je zal zelfs uren kunnen debatteren met vrienden over het verloop en vooral laatste hoofdstuk van de game. Het mooie eraan is dan nog dat je nooit tot een compromis zal moeten komen, want er is geen gezet verhaal en dat maakt deze game net zo mooi, een mysterieus verhaal.

Er zijn bepaalde elementen die je wel kan invullen, zo is het duidelijk dat er geëxperimenteerd wordt op mensen en het doet zelfs wat denken aan wat Doktor Mengele deed tijdens de tweede wereld oorlog. Je kan ook een diepere betekenis gaan zoeken en het als een aanklacht zien naar de industrialisering van de wereld. Er bestaat echter geen juiste verklaring voor wat je zal zien in deze game en ik ben er ook vrij zeker van dat we die niet zullen krijgen van Playdead, ik zou die uitleg zelfs ook niet willen, want het mysterie is net wat deze game zo sterk maakt.

Quality over quantity

Inside is op zich een vrij korte game en zal je in 3uur kunnen uitspelen, laat je hierdoor echter niet afschrikken, dat maakt de game net ook goed, hij stopt op z’n hoogtepunt. Sterker zelf, in m’n eerste play-through dacht ik tot 2 keer toe dat ik het einde al had behaald en het was steeds prachtig, enkel om te ontdekken dat je nog verder kan. Inside bied ook replay value, er zijn verschillende geheime kamers verspreid doorheen de game die allemaal samen ook de mogelijkheid geven tot een alternatief einde, dit einde legt nog eens een extra laag van mystiek over de volledige game en zal de eerder vernoemde discussies kunnen voeden met nieuwe theorieën.

Food for thought

Waar loopt het jongentje van weg? Waar gaat hij heen? In wat voor een wereld speelt zich dit af en WTF gebeurt er toch allemaal op het einde..?! Allemaal vragen waarmee we blijven zitten, maar dat vinden we niet erg, het zorgt ervoor dat deze game veelbesproken wordt en top-of-mind blijft. Wat Playdead als geen andere studio kan, is de speler mentaal bezig houden. En niet alleen met het lot van ons hoofdpersonage, maar ook de setting, de tegenstand en de puzzels. Alle elementen komen zo mooi samen en schilderen een prachtig totaalbeeld, van schilderachtige graphics, tot environmental physics en visuele storytelling, maar ook audio design, atmosfeer en puzzles. Inside laat de lijnen vervagen tussen interactieve media en kunst, ik zou zelfs durven opperen dat Inside eerder een kunstproject is met stof tot nadenken dan een game. Ik zal nooit snel een game 100% van z’n punten geven, want niets is perfect, Inside bevindt zich echter in een andere categorie en verdient al z’n punten. Deze ervaring moet je beleefd hebben!